Recent
De kantonrechter in Den Haag heeft een streep getrokken door de onbeperkte inzet van flexkrachten: na 36 maanden onafgebroken inlenen is een uitzendkracht officieel bij de inlener in dienst. Deze uitspraak geeft voor het eerst een harde grens aan de eis van de Hoge Raad dat uitzendarbeid “tijdelijk” moet zijn.

Body
Eind 2025 bepaalde de Hoge Raad al dat uitzendwerk een tijdelijk karakter moet hebben. Wordt een kracht langer ingeleend dan “redelijkerwijs tijdelijk” is, dan verschuift het werkgeverschap van het uitzendbureau naar de inlener. De grote vraag bleef echter: waar ligt de exacte grens?

In de zaak ECLI:NL:RBDHA:2026:9257 schept de rechter nu duidelijkheid. Een uitzendkracht werkte via OTTO Workforce ruim zeven jaar in een distributiecentrum van Albert Heijn. Hoewel de kracht een vast contract had bij het uitzendbureau (Fase C), oordeelde de rechter dat de grens van “tijdelijkheid” na drie jaar was overschreden.

De “Driejaarsgrens”
Zelfs argumenten over de grote behoefte aan flexibiliteit of het werken op verschillende locaties boden geen soelaas voor de supermarktketen. De rechtbank oordeelt dat uit het Nederlandse arbeidsrecht valt af te leiden dat een arbeidsverhouding na drie jaar niet meer als tijdelijk kan worden aangemerkt. Het gevolg is fors: de medewerker is met terugwerkende kracht vanaf 2021 in dienst bij Albert Heijn, inclusief alle bijbehorende loonstroken en arbeidsvoorwaarden van de vaste medewerkers.

Conclusie of implicatie
Voor inleners en uitzendbureaus is de “3-jaarsgrens” de nieuwe standaard voor compliance. Wie structureel werk laat opknappen door dezelfde krachten buiten deze termijn, riskeert dat zij juridisch direct in loondienst treden bij de inlener met alle financiële claims van dien.

Bron: ECLI:NL:RBDHA:2026:9257, Rechtbank Den Haag.